επικοινωνία: e-Mail DiKAExarchion@gmail.com


**** ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ ****

Ενωτική Πρωτοβουλία κατά των Πλειστηριασμών

Σάββατο, 30 Μαρτίου 2013

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΑΝΑΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΑΠΡΙΛΗ ΣΕ ΜΗΝΑ ΛΑΪΚΗΣ ΣΤΑΣΗΣ ΠΛΗΡΩΜΩΝ . ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 31/3/2013



Προς 
Κάθε εργατική ομοσπονδία, σωματείο, επιτροπή, πρωτοβουλία, συνέλευση 
που αντιτίθεται στα χαράτσια και στην αντιλαϊκή φοροληστεία. Κάθε πολίτη που πλήττεται από τη φοροληστρική πολιτική.


Α. ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΑΝΑΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΑΠΡΙΛΗ ΣΕ ΜΗΝΑ ΛΑΪΚΗΣ ΣΤΑΣΗΣ ΠΛΗΡΩΜΩΝ. 

Β. ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 31/3/2013:  

Σας καλούμε την Κυριακή 31/3/2013, στις 6 μμ στο αμφιθέατρο της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, Στουρνάρη 73-75, σε ανοικτή συνάντηση ανακήρυξης του Απρίλη σε μήνα Λαϊκής Στάσης Πληρωμών. 

Τα χαράτσια και οι φόροι που επιβάλλονται από την κυβέρνηση και την τρόικα σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων, σε συνδυασμό με την ανεργία, την περικοπή μισθών και συντάξεων, τις αυξήσεις στις τιμές των κοινωνικών αγαθών, έχουν οδηγήσει μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας όχι μόνο να μη μπορούν να πληρώσουν τους φόρους, αλλά να μην έχουν ούτε τα απαραίτητα για την επιβίωση. 

Αυτή η κατάσταση χρειάζεται να πάρει τέλος, πριν οδηγηθούμε σε ολοκληρωτική πείνα και εξαθλίωση. Προϋπόθεση είναι όλοι οι φορείς που αντιτίθενται σε αυτή την πολιτική να συντονίσουμε τις κινητοποιήσεις μας, για να έχουμε πιο άμεσα ανατροπή αυτής της πολιτικής, για να διώξουμε αυτούς που μας έφτασαν ως εδώ, κυβερνήσεις, τρόικα και όλους όσους μας εκμεταλλεύονται. 

Για αυτό σας προτείνουμε να στηρίξετε, αλλά και να ενημερώσετε, κινητοποιήσετε τα μέλη σας για την ανακήρυξη του Απρίλη 2013 σε μήνα λαϊκής στάσης πληρωμών. Με αυτή την πρωτοβουλία να εκφραστεί η αντίθεση, η διαμαρτυρία, η διάθεση του λαού να μπει φρένο στα αντιλαϊκά μέτρα.  

Σας καλούμε την Κυριακή 31/3/2013, στις 6 μμ στο αμφιθέατρο της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, Στουρνάρη 73-75, σε ανοικτή συνάντηση ανακήρυξης του Απρίλη σε μήνα Λαϊκής Στάσης Πληρωμών. 

Για περισσότερους πληροφορίες μπορείτε να επισκεφθείτε το ιστολόγιο laikistasipliromon.wordpress.com και για ενημέρωση μας σε σχέση με τις αποφάσεις σας παρακαλούμε ενημερώστε μας στο :laikistasipliromon@gmail.com  

Συντονισμός συλλογικοτήτων

Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2013

ΜΑ.ΧΩ.Μ.Ε.: ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΟ ΔΙΗΜΕΡΟ 3 – 4 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2013


ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΔΙΗΜΕΡΟΥ (3-4 ΑΠΡΙΛΗ 2013) ΕΧΕΙ ΩΣ ΕΞΗΣ: 

Πρώτη ημέρα: Τετάρτη 3η Απρίλη, 6:00 - 10:00 μμ 
Άνοιγμα εκδήλωσης εκ μέρους του Δ.Σ. του ΜΑΧΩΜΕ, Γιάννης Τόλιος 

6:00 - 7:45 μμ : Πρώτη συνεδρία 
«Μνημόνιο, Οικονομική κατάρρευση, Εναλλακτική λύση» 
Συντονιστής: Κωστόπουλος Τρύφωνας, αναπλ. καθηγητής «Παντείου» Πανεπιστημίου 

Εισηγήσεις των 15’ 
Κρίση ευρωζώνης και «προβληματική» συμμετοχή της Ελλάδας στο «ενιαίο νόμισμα» 
Λαπαβίτσας Κώστας, καθηγητής SOAS Πανεπιστημίου Λονδίνου 

Μια ριζοσπαστική διέξοδος από την κρίση για την Ευρώπη και την Ελλάδα 
Λαπατσιώρας Σπύρος, λέκτορας Πανεπιστημίου Κρήτης 

Αφετηριακές επιλογές αριστερής διεξόδου από την κρίση 
Τόλιος Γιάννης, διδάκτωρ οικονομικών επιστημών 

Παρεμβάσεις των 5’ 
Κρίση και Νομισματική Πολιτική. 
Νικολόπουλος Ηλίας, καθηγητής Τ.Ε.Ι. Χαλκίδας 

Εθνικοποίηση τραπεζικού συστήματος και ευρωζώνη. 
Δερμενάκης Παύλος, M.Se, οικονομολόγος - ερευνητής 

Συζήτηση με ερωτήσεις και ολιγόλεπτες παρεμβάσεις 

Σύντομο διάλειμμα 15’ λεπτών 

8:00 - 9:45 μμ: Δεύτερη συνεδρία 

«Νομικές πτυχές Μνημονίων, δυνατότητες ανατροπής» 
Συντονιστής: Μακαρώνας Κυριάκος, διδάκτωρ νομικών επιστημών, δικηγόρος 

Εισηγήσεις των 15’ 
Μνημόνια, δανειακές συμβάσεις και Συνταγματικό Δίκαιο 
Κατρούγκαλος Γιώργος, καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου του «Δημοκρίτειου» Πανεπιστημίου Θράκης 

Δανειακές συμβάσεις - Ομόλογα. Μέσα άμυνας και Διεθνές Δίκαιο 

Μπρεδήμας Αντώνης, καθηγητής Δημόσιου-Διεθνούς Δικαίου Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθήνας 

Γεωπολιτικές προεκτάσεις της καταγγελίας των δανειακών συμβάσεων 
Φούσκας Βασίλης, διεθνολόγος, καθηγητής Πανεπιστημίου Richmond Λονδίνου 

Παρεμβάσεις των 5’ 
Δημόσιο Συμφέρον , Μακαρώνας Κυριάκος, διδάκτωρ νομικών επιστημών- δικηγόρος 

Η Οικονομική Ανάγκη ως βάση της Κατάστασης Εξαίρεσης , Μπελαντής 
Δημήτρης, διδάκτωρ συνταγματικού δικαίου-δικηγόρος 

Συζήτηση με ερωτήσεις και ολιγόλεπτες παρεμβάσεις 

10.00 μμ. Τέλος της πρώτης ημέρας 

Δεύτερη ημέρα: Πέμπτη 4η Απρίλη 6:00 - 7:45 μμ 

Τρίτη συνεδρία 
«Ανθρωπιστική Κρίση και Κοινωνική Ανατροπή» 
Συντονιστής: Δημουλάς Κώστας, λέκτορας «Παντείου» Πανεπιστημίου 

Εισηγήσεις των 15’ 
Ανασυγκρότηση κοινωνικού κράτους και εργασιακών σχέσεων 
Καζάκος Άρης, καθηγητής Εργατικού Δικαίου Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης 

Ανεργία, πολιτικές απασχόλησης και προτάσεις εξόδου από την κρίση 
Δεδουσόπουλος Απόστολος, καθηγητής «Παντείου» Πανεπιστημίου 

Συγκρότηση και δράση των συνδικάτων στις νέες συνθήκες 
Κουζής Γιάννης, αναπλ.καθηγητής «Παντείου» Πανεπιστημίου 

Παρεμβάσεις των 5’ 
Κοινωνικά κινήματα πριν και μετά τα Μνημόνια, 
Καλομοίρης Γρηγόρης, συνδικαλιστής, μέλος Γ.Σ. της ΑΔΕΔΥ 

Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, εθνικό και διεθνές δίκαιο 
Καψάλης Αποστόλης. νομικός, επιστημονικός συνεργάτης ΙΝΕ/ΓΣΕΕ 

Συζήτηση με ερωτήσεις και ολιγόλεπτες παρεμβάσεις 

Σύντομο διάλειμμα 15’ λεπτών 

Τέταρτη συνεδρία: «Στρογγυλό Τραπέζι» 
«Προϋποθέσεις Αριστερής Εξόδου από την κρίση» 
Συντονιστής: Θεωνάς Γιάννης, οικονομολόγος, πρ. ευρωβουλευτής 

Συμμετέχουν 
Χουντής Νίκος, ευρωβουλευτής ΣΥΡΙΖΑ 
Murphy Paul, ευρωβουλευτής Σοσιαλιστικού Κόμματος Ιρλανδίας 
Κωνσταντοπούλου Ζωή, βουλευτής, ΣΥΡΙΖΑ 
Σακελαρόπουλος Σπύρος, πανεπιστημιακός, μέλος Π.Σ.Ε. «ΑΝΤΑΡΣΥΑ» 
Νταβανέλος Αντώνης, μέλος Π.Γ. του ΣΥΡΙΖΑ 

Παρεμβάσεις των 5’ 
Εκ μέρους της “Πρωτοβουλίας των 1000” 
Χήτας Λάμπρος 

Συζήτηση με ερωτήσεις και ολιγόλεπτες παρεμβάσεις 
10:00 μμ. Τέλος δεύτερης και τελευταίας ημέρας 

Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2013

Καταλήψεις Στέγης Παντού! (αναδημοσίευση)



Με την ανεργία να αγγίζει το 30 % μέσα στο 2013 σύμφωνα με τις πιο έγκυρες προβλέψεις, με τους πολίτες ν’ αδυνατούν όλο και πιο συχνά να καλύψουν τις βασικότερες ανάγκες (στέγη, διατροφή, ένδυση κλπ. – ενδεικτικά αναφέρουμε την κατακόρυφη αύξηση των εξώσεων σε μισθώσεις κατοικίας αλλά και σε επαγγελματικές), αλλά και τους ιδιοκτήτες ακινήτων να μην μπορούν πια να αποπληρώσουν τους κάθε λογής φόρους που επιβάλλονται επί της ακίνητης περιουσίας, ενώ, την ίδια στιγμή, το 25% των στεγαστικών δανείων βρίσκονται στο κόκκινο, οι δρόμοι που ανοίγονται μπροστά μας είναι δύο: είτε θα βρεθούμε στα πεζοδρόμια, τις πλατείες και τις στοές των μεγαλουπόλεων μένοντας σε χαρτοσπιτόκουτα, αντιμέτωποι με την πιο μεγάλη ανθρωπιστική κρίση που έχει αντικρίσει η χώρα μετά την κατοχή, συνηθίζοντας στο θέαμα του θανάτου ανθρώπων σε δρόμους ή αίθουσες αναμονής των (διαλυμένων πια) νοσοκομείων και αρκούμενοι στον κυνισμό των πολιτικών που με βαρύγδουπες δηλώσεις λένε «όσοι κοιμούνται στο δρόμο να κάνουν υπομονή να έρθει η άνοιξη», είτε θα ακολουθήσουμε τον άλλο δρόμο, αυτόν της πολυεπίπεδης αντίστασης και του σφετερισμού, στην πράξη, της εξουσίας: μαζικές και συλλογικές καταλήψεις κτιρίων που δεν αξιοποιούνται και μέσα από αυτές, οργάνωση της καθημερινότητας και της ζωής μας σε πρότυπα αυτο-οργάνωσης, αυτοδιαχείρισης και αλληλεγγύης.

Πολλοί βέβαια θα πουν πως «μα το κτίριο αυτό, ίσως να το έχει εγκαταλείψει ο ιδιοκτήτης του εδώ και χρόνια, όμως του ανήκει». Ίσως αυτός ο ισχυρισμός να στέκει νομικά (αν και όχι πάντα), κατά πόσον όμως μπορεί να σταθεί ηθικά ειδικά στην εποχή της πλήρους απονομιμοποίησης (μεταφορικά και κυριολεκτικά) του αστικού πολιτεύματος; Πόσο ανήθικο μπορεί να είναι το νομοθέτημα αυτό που προστατεύει το απαραβίαστο της ιδιοκτησίας, και αφήνει έρμαιο των οικονομικών και κοινωνικών καταστάσεων τον ίδιο τον άνθρωπο; Κι αν, για το νόμο, η κατάληψη στέγης είναι αδίκημα, τότε, ηθικά, τι ακριβώς είναι η ιδιοκτησία; O Προυντόν έγραψε σχετικά με την ιδιοκτησία:

“Αν έπρεπε ν’ απαντήσω στο ερώτημα «τι είναι δουλεία;» κι αν επρόκειτο να απαντήσω με μια λέξη «έγκλημα», θα με καταλάβαιναν αμέσως όλοι. Δεν θα χρειαζόταν να χρησιμοποιήσω μια μακροσκελή επιχειρηματολογία για να δείξω πως η εξουσία ν’ αποστερείς έναν άνθρωπο απ’ τις σκέψεις του, τη βούληση του και την προσωπικότητα του, κι ότι το να υποδουλώνεις έναν άνθρωπο είναι σαν να τον δολοφονείς. Γιατί τότε στο ερώτημα «τι είναι ιδιοκτησία» να μην μπορώ ν’ απαντήσω παρόμοια «κλοπή», δίχως να ξέρω πως θα με παρεξηγήσουν όλοι, παρόλο που η δεύτερη πρόταση αποτελεί απλώς μια παραλλαγή της πρώτης;” (Π.Ζ. Προυντόν, Τι είναι η Ιδιοκτησία)

Εάν πραγματικά επιθυμούμε να αλλάξει τούτη η ζοφερή κατάσταση, τότε το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι οι νόμοι δεν είναι ούτε δοσμένοι από κάποιον θεό, ούτε γραμμένοι σε κάποια ιερή πέτρα. Τους νόμους είτε τους δημιουργούμε εμείς, είτε μια ολιγαρχία. Μπορούμε να τους αλλάζουμε ή να τους καταργούμε, έχουμε (ηθικά τουλάχιστον) το δικαίωμα αυτό, όταν πραγματικά κρίνουμε ότι αυτό είναι αναγκαίο

Επαναστατικά κινήματα, όπως το εργατικό κίνημα, τα κινήματα των γυναικών, των μειονοτήτων κ.α. ήταν αυτά που κατάφεραν και επέφεραν κοινωνικές αλλαγές, αμφισβητώντας νόμους και αξίες που για την εποχή τους θεωρούνταν θέσφατα. Αυτό δεν το πέτυχαν υπακούοντας στο μοιρολατρικό δόγμα του νόμου και της τάξης, αλλά, αντίθετα, μέσω της επαναστατικής δράσης· μέσα από τις συγκρούσεις με τους μηχανισμούς που προστάτευαν τους εκάστοτε θεσμούς της καταπίεσης. Βέβαια, παρότι τα κινήματα του παρελθόντος πέτυχαν αρκετά, δεν κατάφεραν να δημιουργήσουν μια στέρεη βάση, μια κοινωνία που θα αυτοθεσμίζεται, αυτοοργανωμένη και δεκτική σε διαρκή κοινωνικό έλεγχο και αμφισβήτηση. 

Αντιθέτως, αντιμετωπίζουμε και πάλι ένα κλειστό σύστημα εξουσιών, που αποκλείει την γνώμη και την παρέμβαση της πλειοψηφίας, προστατεύοντας αποκλειστικά και μόνο όσους ανήκουν στην ισχυρή, αλλά όχι παντοδύναμη, μειοψηφία. 

Μήπως, όμως, έφτασε η στιγμή ν’ αμφισβητήσουμε κάθε νόμο τον οποίο δεν συνδιαμορφώσαμε, κάθε στοιχείο της συλλογικής μας συνείδησης που υιοθετήσαμε πριν καν το θέσουμε σε κριτική; Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, είναι ανάγκη να αμφισβητήσουμε ριζικά όλο αυτό το σύστημα ιδεών και νόμων που καθιστούν δυνατή τη συγκέντρωση ιδιοκτησίας, κεφαλαίου και εξουσίας, απομυθοποιώντας και περιφρονώντας την «ιερότητα» όλων όσων αυτά συμβολίζουν.

Είναι σίγουρο ότι θα βρεθούν πολλοί που θα χρησιμοποιήσουν το γνωστό και ιδεολογικά φορτισμένο, ιδιοκτητικό επιχείρημα πως «όποιος θέλει να χρησιμοποιήσει έναν χώρο ας δουλέψει ώστε να μπορεί να τον πληρώσει και, τέλος, ας κάνει μέσα ό,τι επιθυμεί». Αυτού του είδους οι απόψεις (που, φυσικά είναι ευρέως διαδεδομένες σε πολλές αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες), δεν είναι μόνο μυωπικές (δεδομένου ότι η ανεργία, κυρίως στους νέους ξεπερνά τα 50% ενώ το όριο συνταξιοδότησης αγγίζει τα 68-70), αλλά, ταυτόχρονα, αναπαράγουν την αξιακή πεμπτουσία του καπιταλισμού: να μην επιθυμείς και να μην προσφέρεις τίποτα χωρίς αντίτιμο, να απολαμβάνεις μόνο ότι αρκεί να καλύψει ο μισθός σου, διαφορετικά είσαι τεμπέλης. Κοινώς: αυτός που δεν δουλεύει δεν θα φάει (βλ. Μαξ Βέμπερ: Η προτεσταντική ηθική και το πνεύμα του καπιταλισμού).

Έννοιες όπως «τεμπέλης» και «τζαμπατζής» έχουν κωδικοποιηθεί με σκοπό να διαφεντέψουν την κοινωνική ανισότητα, την αδικία, τα προνόμια, καθώς χρησιμοποιούνται από διάφορους προπαγανδιστές των ΜΜΕ με σκοπό τον αποπροσανατολισμό. Προσπαθούν μέσω της καλλιέργειας μιας ενοχικής ηθικής να περάσουν το μήνυμα ότι «τα πράγματα είναι καλά και μόνο αυτοί που δεν δουλεύουν πληρώνουν τις συνέπειες των πράξεών τους». Με τέτοιου είδους επιχειρήματα καταστρατηγούνται βασικά δικαιώματα, όπως αυτό της στέγης, που κερδήθηκαν με αίμα και θυσίες εκατομμυρίων ανθρώπων. Το δικαίωμα στην στέγαση είναι αυτονόητο και μή διαπραγματεύσιμο. Εκτός κι αν συμφωνήσουμε με τις ολιγαρχίες πως δεν έχουν όλοι δικαίωμα στην αξιοπρέπεια, αλλά μόνο όσοι στέκονται αντάξιοι της ανηθικότητας που επιβάλλει η διαδικασία αναρρίχησης στην θέση του ισόβιου εξουσιαστή. Λες και όσοι τα κατάφεραν καλά με τα καπιταλιστικά αξιολογικά κριτήρια, οι έχοντες, δεν τα κατάφεραν εκμεταλλευόμενοι τον μόχθο των μη εχόντων…

Μια άλλη μερίδα ανθρώπων θα υποστήριζε ότι όλες αυτές οι κινήσεις που θα στοχεύουν στην φροντίδα των νεοάστεγων, των αναξιοπαθούντων, θα πρέπει να γίνουν από τους κρατικούς φορείς και όχι από εμάς τους ίδιους. Δηλαδή, από τους αρμόδιους οι οποίοι εκλέχθηκαν «δημοκρατικά» ή διορίστηκαν «αξιοκρατικά» γι’ αυτόν ακριβώς το σκοπό. Αυτή η τοποθέτηση είναι εσφαλμένη αφού αγνοεί ότι το Κράτος δεν είναι θεσμός που παράσχει αλληλεγγύη αλλά, όπως και κάθε γραφειοκρατικός οργανισμός (όπως θα έλεγε και ο Μαξ Βέμπερ βλ. Essays in Sociology κεφ.8), αποσκοπεί στο κέρδος. 

Κάθε Κράτος αποτελεί μια επιχείρηση της οποίας απώτερος σκοπός είναι η προστασία της περιουσίας των ολιγαρχιών η οποία παρουσιάζει τα δικά της συμφέροντα ως τα μοναδικά που συμβάλλουν στο κοινό καλόείχε πει ο Μαρξ και ο Ένγκελς, κι έτσι διαιωνίζεται η αδικία καθώς εμείς αδυνατούμε να έρθουμε σε επαφή με την πραγματικότητα, όπου η κατάσταση βαδίζει καθημερινά από το κακό στο χειρότερο. Το γεγονός ότι σε κάποιες χώρες υπάρχει «ισχυρό Κράτος Πρόνοιας» που δίνει στους φτωχούς «ψίχουλα από το τραπέζι των πλουσίων» οφείλεται στους εξής παράγοντες: 
α) πριν από μερικά χρόνια κάποιοι άνθρωποι συγκρούστηκαν με τα συμφέροντα των ολιγαρχιών κι έτσι κατάφεραν να ελέγξουν τους μηχανισμούς καταστολής για δικό τους όφελος και
 β) οι ίδιοι οι πλούσιοι αναγνώρισαν ότι αν δεν δώσουν ψίχουλα από το τραπέζι τους η οργή θα μετατραπεί σε έκρηξη, εφαρμόζοντας πλήρως την Μακιαβελική τακτική του «δίνε λίγα για να έχεις πολλά». 
Τί γίνεται, όμως, όταν σε καθεστώς μαζικής απάθειας οι συγκρούσεις με την καθεστηκυία τάξη απουσιάζουν και αντί για πολιτική δράση υπομένουμε μοιρολατρικά; Τότε η Πρόνοια εξαφανίζεται και μένει σκέτο το Κράτος, το οποίο αρχίζει να δείχνει τον πραγματικό του εαυτό: είσαι άνεργος; Πήγαινε να δουλέψεις δωρεάν! Είσαι άστεγος; Εμείς θα κάνουμε παράνομες τις καταλήψεις ώστε να πεθάνεις στο δρόμο. Αυτή είναι για παράδειγμα η πάγια λογική της Βρετανικής κυβέρνησης πουέχει κηρύξει τον πόλεμο σε κάθε είδους αναξιοπαθούντα. 

Το πιο ανησυχητικό όμως απ’ όλα είναι πως το δικαίωμα στην δωρεάν στέγαση αμφισβητείται με την ανοχή της ίδιας της κοινωνίας (λόγω αδιαφορίας, απάθειας και αποπολιτικοποίησης ή άκρατου συντηρητισμού και αλλοτρίωσης) όλο και περισσότερο αντί να συμβαίνει το αντίθετο, αντί δηλαδή να απορρίπτονται μαζικά στις συνειδήσεις των πολιτών οι πολιτικές δαιμονοποίησης της φτώχειας. Έτσι η στέγαση μετατρέπεται σε προνόμιο για λίγους με τραγικές συνέπειες για τις κοινωνίες μας, καθώς σε όλη την Ευρώπη ψηφίζονται από τα Κοινοβούλια νόμοι που θέλουν παράνομες της καταλήψεις περνάνε δίχως να συναντήσουν καμία αντίσταση (ήδη στην Ολλανδία θεωρείται πλέον ποινικό αδίκημα).

Κλείνοντας, κρίνουμε σκόπιμη την παράθεση μέρους της ανακοίνωσης των αντιεξουσιαστών και αντιεξουσιαστριών που κατέλαβαν το κτίριο στην οδό Σαχίνης 3 στα Ιωάννινα:

«Δεν θεωρούμε κανέναν πιο αρμόδιο να φροντίσει για τις ανάγκες και τις ζωές μας πέρα από εμάς τους ίδιους και τις κοινότητές μας. Με όπλο την αυτοοργάνωση και την οριζοντιότητα, παίρνουμε τις ζωές μας στα χέρια μας και δημιουργούμε το δικό μας κόσμο, αυτόν της ελεύθερης κάλυψης των αναγκών χωρίς τη μεσολάβηση κέρδους για κανέναν, τον κόσμο της ελεύθερης δημιουργίας και της ισότιμης απόλαυσης. Δε κλαιγόμαστε στα γραφεία κανενός κομματάρχη (αριστερού ή δεξιού) για να μας λύσει το πρόβλημα για στέγη, παρά δρούμε αυτόνομα και αδιαμεσολάβητα. Δεν εναποθέτουμε τις ελπίδες στο θεό, σε μια αριστερή κυβέρνηση, στο στοίχημα, στην καλή μας τύχη ή στη φιλευσπλαχνία της οικογένειας, αλλά βάζουμε τον πλούτο των γνώσεων, των ικανοτήτων, των εμπειριών, των συναισθημάτων και της ευφυΐας μας στην υπηρεσία των συλλογικών μας αναγκών. Δεν περιμένουμε να ξαναπαχύνουν οι καπιταλιστικές αγελάδες ώστε να μπορεί το κράτος να μας ανέχεται στα ειδικά διαμορφωμένα περιθώρια του ως παράσιτα, αλλά καταλαμβάνουμε και δημιουργούμε χώρους αντιεξουσίας. Δεν ελπίζουμε στο ξεπέρασμα της κρίσης και την ανάκαμψη των αγορών για να βρεθεί μια γωνίτσα και για εμάς, αλλά αγωνιζόμαστε να κάνουμε πράξη τα λόγια του Κροπότκιν, δηλαδή «να κατεδαφίσουμε αυτόν τον κόσμο χτίζοντας το δικό μας».

Και ακριβώς αυτό θα κάνουμε. Θα κατεδαφίσουμε αυτό τον κόσμο για να φτιάξουμε τον δικό μας, όχι από ηρωισμό ή μόνο επειδή έχουμε υψηλά ιδανικά, αλλά γιατί απλώς δεν γίνεται διαφορετικά. Ή ζωή με αξιοπρέπεια ή καπιταλισμός που κακοφορμίζει μέρα με τη μέρα.

Συνδιαμορφώθηκε από: Ian Delta, Michael Theodosiadis, Efor

Ευρώ Κατοχής (αναδημοσίευση)

από: Γιάννης Μακριδάκης (http://yiannismakridakis.gr/)
Με αεροπλάνα και κοντέινερς, με στρατό και ελικόπτερα της αστυνομίας να πετούν από πάνω, μεταφέρθηκαν τα 5 γερμανικά δις ευρώ Κατοχής στην Κύπρο.

Καμιά αμφιβολία πλέον ότι την Βέρμαχτ, τους αλεξιπτωτιστές, τα άρματα και τον στρατό Κατοχής, τα έχει σήμερα αντικαταστήσει απόλυτα το ευρώ. Την κυβέρνηση Τσολάκογλου, οι τωρινές προδοτικές κυβερνήσεις. (Τωρινές εννοούνται όλες αυτές από την ένταξή της κάθε χώρας στο ευρώ, μέχρι σήμερα. Πρώτος δωσίλογος στην σύγχρονη στην Ελλάδα κατά την σύγχρονη αυτή επέλαση του νεοναζισμού, ο γερμανοτραφής Σημίτης). Τις εκτελέσεις και τα αντίποινα, η εξαθλίωση και οι πολιτικές δολοφονίες με τη μορφή αυτοκτονιών.

Μονάχα η πείνα και τα συσσίτια είναι απολύτως ίδια για ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού.

Κι αυτό διότι ενώ μεταλλάχθηκαν οι άνθρωποι σε άτομα – καταναλωτές, έγιναν γρανάζια που κινούνται με ευρώ και “ζουν” τον “ελεύθερο χρόνο τους” (τι ύβρις) μέσα από οθόνες, έγιναν έτσι εύκολοι στόχοι και θύματα για τον πλούσιο και αδίστακτο κατακτητή Γερμανό, ο οποίος τους καθυπόταξε με το υπερόπλο του, το ευρώ, παρόλα αυτά όμως η φύση των γραναζιών, την οποία ξέχασαν αυτά, αλλά αυτή δεν ξέχασε, δεν μπορεί να αλλάξει κι έτσι η φυσική πείνα, η φυσική αγανάκτηση, η φυσική κατάθλιψη, η φυσική οργή, όλα τα φυσικά υπάρχουν ακόμα μες στα γρανάζια, εν ενεργεία ή άνεργα, και βγαίνουν κάποτε κάποτε στην επιφάνεια κάνοντάς τα κάτι τις να νιώθουν, κι ας μην ξέρουν πια τι σημαίνει συναίσθημα.

Μια Ευρώπη αριθμών, μια Ευρώπη γραναζιών που μετρούν και κινούν την γερμανική πολεμική μηχανή του ναζισμού, την Οικονομία.

Ό,τι δεν κατάφερε ο Χίτλερ, το κατάφερε η Μέρκελ κι ο Σόϋμπλε. Όχι επειδή είναι ικανότεροι. Μα επειδή εμείς ξεπέσαμε τόσο.

Ανασύνταξη δυνάμεων και πόλεμος ενάντια στο ευρώ, η μόνη πρόταση αντίστασης που επείγει. Για την καταπολέμηση της αποικιοκρατίας, του ναζισμού, του φασισμού, του ρατσισμού, του ξεπουλήματος της πατρίδας, η μόνη συνισταμένη είναι ο πόλεμος ενάντια στο ευρώ.

Σάββατο 30 Μάρτη διαδηλώνουμε για: Ιθαγένεια για όλα τα παιδιά - Νομιμοποίηση όλων των μεταναστών


Σάββατο 30 Μάρτη διαδηλώνουμε για: Ιθαγένεια για όλα τα παιδιά - Νομιμοποίηση όλων των μεταναστών

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί όλους τους εργαζόμενους,φοιτητές,μαθητές,μετανάστες να διαδηλώσουν μαζικά στις 30 Μάρτη στα συλλαλητήρια που θα γίνουν σε

Αθήνα Ομόνοια 2 μμ,
Θεσσαλονίκη Άγαλμα Βενιζέλου 2μμ,
Γιάννενα Περιφέρεια 12 μεσ....
Πάτρα Πλατεία Γεωργίου 2μμ,
Ηράκλειο, Πλ.Λιονταριών 12 μεσ.,
Ρέθυμνο Δημαρχείο 1μμ,
Χανιά Πλατεία Αγοράς 11πμ
και Αλεξανδρούπολη Δημαρχείο 12 μεσ.με κεντρικό αίτημα “Ιθαγένεια για όλα τα παιδιά-Νομιμοποίηση όλων των μεταναστών”.

Απέναντι στην απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας να κυρήξει αντισυνταγματικές τις διατάξεις του νόμου Ραγκούση (ενός ήδη πετσοκουρεμένου νόμου) για την Ιθαγένεια, εμείς απαντάμε ότι δεν θα αφήσουμε να περάσουν οι ρατσιστικές πολιτικές της κυβέρνησης. Τα τελευταία χρόνια των μέτρων λιτότητας στην Ελλάδα, το Συμβούλιο της επικρατείας που όχι μόνο δεν έχει βγάλει αντισυνταγματικό κανένα μνημόνιο, μέτρο, απόλυση ή χαράτσι, έρχεται τώρα να βγάλει αντισυνταγματικό έναν νόμο που έδωσε ιθαγένεια σε δέκα χιλιάδες παιδιά και να βάλει στο στόχαστρο της επίθεσης τα παιδιά των μεταναστών.

Στην πραγματικότητα, τα παιδιά των μεταναστών που έχουν γεννηθεί και μεγαλώσει στην Ελλάδα, έχουν πάει στο ελληνικό σχολείο και πιθανόν δεν έχουν γνωρίσει καμία άλλη χώρα στην ζωή τους, στα 18 τους θα θέλουν να τους μετατρέψουν σε “παράνομους” μετανάστες και να τους απελάσουν.

Πολιτική που πάει χέρι χέρι με όλες τις ρατσιστικές πολιτικές της κυβέρνησης, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τις επιχειρήσεις σκούπα, τη FRONTEX, τις δολοφονικές επιθέσεις της Χρυσής Αυγής και την απροκάλυπτη συνεργασία της νεοναζιστικής οργάνωσης με την ΕΛΑΣ του Δένδια. 

Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση προσπαθεί να περάσει τις πιο βίαιες επιθέσεις, βάζοντας μπρος τις απολύσεις των δημοσίων υπαλλήλων, τις ιδιωτικοποιήσεις και τα κλεισίματα, προσπαθούν να μας πείσουν ότι για την κρίση τους φταίνε οι μετανάστες.

Τα ψέματά τους δεν μας πείθουν! Γνωρίζουμε καλά ότι για την κρίση και τα βάρβαρα μέτρα τους φταίνε οι τράπεζες, οι κυβερνήσεις και οι μεγαλοκαρχαρίες του πλούτου και όχι οι μετάναστες εργάτες με τους οποίους παλεύουμε μαζί για να τους ανατρέψουμε.

Διεκδικούμε Νομιμοποίηση όλων των μεταναστών και Ιθαγένεια για όλα τα παιδιά χωρίς αποκλεισμούς και προϋποθέσεις. 

ΑΝΤΑΡΣΥΑ  

Τετάρτη, 27 Μαρτίου 2013

Παρατηρώντας το ενυδρείο (αναδημοσίευση)

από: Γιάννης Μακριδάκης (http://yiannismakridakis.gr/)

Έχω να μπω σε τράπεζα, ούτε θυμάμαι από πότε. Ποτέ στη ζωή μου δεν είχα κάρτες, ούτε καν ανάληψης από τα ΑΤΜ, τα οποία δεν ξέρω καν πώς λειτουργούν διότι ποτέ δεν έχω σταθεί μπροστά σε κάποιο από αυτά. Στο χωριό που μένω τα τελευταία τρία χρόνια, δεν έχει ούτε τράπεζα ούτε ΑΤΜ. Η κοντυνότερη πρόσβαση σε χρήμα είναι στην πόλη της Χίου, 40 χλμ μακριά

Το να ζεις 40 χλμ μακριά από το χρήμα είναι μια μεγάλη ευτυχία. Και η ακόμα πιο μεγάλη είναι πως βλέπεις ότι κανείς στο χωριό δεν παραπονιέται που δεν υπάρχει πηγή χρήματος εδώ, παρά μόνο κάποιοι τουρίστες το καλοκαίρι, οι οποίοι καμιά φορά ξεμένουν, αν και τους έχουν προειδοποιήσει οι εμπλεκόμενοι μαζί τους ότι εδώ ζούμε αποκομμένοι από το τραπεζιτικό δίκτυο.

Στην πραγματικότητα μόνο πηγή χρήματος λείπει από το χωριό μας. Όλες οι άλλες πηγές υπάρχουν. Και μπορεί ένας άνθρωπος να ζήσει δίχως να είναι διασυνδεμένος και απόλυτα εξαρτημένος με την χρηματική ρευστότητα. Διότι είναι συνδεδεμένος με την ρευστότητα πιο φυσικών πραγμάτων, όπως του νερού και των καρπών της γης.

Ομολογώ λοιπόν ότι, μιας και επισκέπτομαι τις πόλεις σπάνια, έχω ξεχάσει πόσο έχει προχωρήσει η ανθρώπινη μετάλλαξη, γι’ αυτό μην παίρνετε τοις μετρητοίς τις εκτιμήσεις μου περί ψυχολογίας που άλλαξε κλπ

Σαν ενυδρείο που του κόβεις την παροχή οξυγόνου σιγά σιγά, βλέπω ότι κάνουν οι σύγχρονες, εξελιγμένες και πολιτισμένες κοινωνίες των ανθρώπων, μόλις κάποιος τούς κλείσει τις τράπεζες. Και είναι ικανοί μέχρι και να ακρωτηριαστούν οι ίδιοι για να εξευμενίσουν τον εκβιαστή τους και να ξανανοίξει την στρόφιγγα, να αναπνεύσουν χρήμα

Η κατάντια ενός από τα πιο χαρισματικά όντα της φύσης. Καταδικάστηκε από μόνο του να αναπνέει μετρώντας χαρτονομίσματα ισοβίως.

Ντροπή και μέγιστη ύβρις. Η Ζωή δεν τα συγχωρεί αυτά.

Βοτανικός Κήπος Πετρούπολης: Παρουσίαση βιβλίου


Η κατάληψη του Βοτανικού Κήπου Πετρούπολης σας προσκαλεί στην παρουσίαση του βιβλίου «Μικρό εγχειρίδιο για την πολιτική ανυπακοή» του Xavier Renou στο χώρο της κατάληψης την Πέμπτη 28 Μαρτίου 2013 στις 20.00.

Λίγα λόγια για την εκδήλωση...

Ζούμε σε εποχές πλήρους ανατροπής και παράλληλης βίαιης επιβολής νέων όρων στην πολιτική, κοινωνική και οικονομική σφαίρα. Τριάμισι χρόνια τώρα ,το Σύστημα επιτίθεται με όλα τα μέσα που διαθέτει και επιβάλλει πέρα από κάθε έννοια νομιμότητας, τους όρους της συλλογικής εξαθλίωσης. Μισθοί και συντάξεις πετσοκόβονται, εργατικά δικαιώματα εξαφανίζονται ανεκτίμητοι πλουτοπαραγωγικοί πόροι εκχωρούνται με ληστρικές και αδιαφανείς διαδικασίες ,πολύτιμες δομές (παιδεία, υγεία, κ.λπ.) διαλύονται και εγκαταλείπονται. 

Απέναντι σ αυτή την πρωτοφανή επίθεση, οι παραδοσιακοί φορείς κοινωνικής οργάνωσης (Συνδικαλισμός, Κόμματα) αποκάλυψαν όχι μόνο την ενδογενή τους ανεπάρκεια αλλά και όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά της συστημικής τους συγκρότησης. Έτσι οι μαζικές και δυναμικές συγκεντρώσεις αντίστασης που εκτυλίχθηκαν όλο το προηγούμενο διάστημα ,όχι μόνο δεν κατάφεραν να σταματήσουν τους "Κρατούντες", αλλά αντιθέτως λειτούργησαν εκτονωτικά, οδηγώντας- με γοργούς ρυθμούς- πολλούς στην απογοήτευσή και την εγκατάλειψη. Είναι κάτι περισσότερο από εμφανές ότι οι τρόποι αντίδρασης και διεκδικήσεις που επιλέχτηκαν, εκφράζονται και εκφράζουν, σχέσεις "διαμεσολάβησης" και "ανάθεσης" που δεν υπάρχουν πια ! 

Όμως μέσα από τα αποκαΐδια συγκρότησης του χθες, ένας νέος Κόσμος γεννιέται παντού !. Είναι τα Κινήματα και οι Συλλογικότητες που με εντελώς νέους τρόπους θεσμίζουν τις αρχές και τις αξίες τους , διαμορφώνουν σχέσεις και προβάλλουν τις θέσεις τους. Είναι στα πλαίσια αυτά, όπου η συζήτηση και ο προβληματισμός για τις στοχεύσεις και την έκφραση " Πολιτικής Ανυπακοής", αποκτά σημασία τόσο σε επίπεδο τακτικών αντιπαράθεσης και διεκδίκησης ,όσο και σε επίπεδο θεωρητικής και ιδεολογικής νοηματοδότησης. 

Γιατί πάνω απ όλα τα" Νέα Υποκείμενα" δεν ζητούν να εξαργυρώσουν με όρους Πολιτικής κυριαρχίας μια αγωνιστικότητα του "φαίνεσθαι", αλλά να καταστήσουν κοινωνικά αποτελεσματικές τις μορφές δράσεις τους. Γιατί οι μορφές δράσεις είναι άμεσα συνυφασμένες με τα χαρακτηριστικά συγκρότησης των Συλλογικότητων! Η παρουσίαση -συζήτηση με θέμα το βιβλίο του Xavier Renou "Μικρό εγχειρίδιο για την Πολιτική Ανυπακοή ", που συνδιοργανώνουν ο" ΕΚΧ Βοτανικός Κήπος" με τους "Ηλιόσπορους" ζητάει να ενδυναμώσει και να εμπλουτίσει τον διάλογο πάνω στα ζητήματα δράσης και οργάνωσης των πολυποίκιλων αυτοδιαχειριζ'ομενων εγχειρημάτων. Να διερευνήσει τις μεθόδους και τους όρους μιας επανα-κοινωνικοποιήσεις των "αιτημάτων " και των "προτάσεων.

Κινηματογραφική Λέσχη ΚΟΜΜΟΥΝΑ: Προβολή της ταινίας


Συνεχίζουμε το αφιέρωμά μας στον ιταλικό νεορεαλισμό με ενα αριστούργημα, χαρακτηριστικό δείγμα του. Vittorio De Sica, Κλέφτης Ποδηλάτων (1948). Ενας πατέρας κι ένας γιός κλέβουν ένα ποδήλατο χωρίς το οποίο ο πατέρας θα έχανε τη δουλειά του. Ρεαλιστικές εικόνες της μεταπολεμικής Ιταλίας αλλά και η αγωνία ενός πατέρα να σώσει από την πείνα την οικογένειά του και να υποστασιοποιηθεί απέναντι στον γιό του. Την Πέμπτη 28 Μάρτη, στίς 8 όπως πάντα, Ανδρονίκου 18 και Κωνσταντιονουπόλεως 10 στο Γκάζι. 

Τρίτη, 26 Μαρτίου 2013

ΠΕΜΠΤΗ 28 ΜΑΡΤΗ - Παναττική ημέρα δράσης στις Εφορίες !


Την ΠΕΜΠΤΗ 28 ΜΑΡΤΗ, Παναττική ημέρα δράσης στις Εφορίες, ενάντια στη φοροληστεία, που συντονίζεται από την Επιτροπή Κινήσεων - Σωματείων - Συνελεύσεων "ΔΕ ΧΡΩΣΤΑΜΕ - ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΜΕ - ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ".

Όλες και Όλοι την Πέμπτη 28 Μάρτη ώρα 11.00 στην Δ! ΔΟΥ Αθηνών, 
Κωλέττη και Εμμ. Μπενάκη.

Το Δίκτυο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Εξαρχείων-Νεάπολης-Μουσείου, καλεί όλους τους κατοίκους Εξαρχείων σε μαζική αντίσταση ενάντια στη φοροληστεία και στο "χάρισμα" της δημόσιας γης και περιουσίας στους ντόπιους και διεθνείς "επενδυτές", αλλά και σε όλες τις μνημονιακές πολιτικές.

- ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ σε κυβέρνηση, τράπεζες, ΕΕ, ΔΝΤ , ΕΚΤ. 
- ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΜΕ δημόσια γη, δημόσιες επιχειρήσεις, δημόσιες υποδομές και περιουσία 
- ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ άδικους φόρους και χαράτσια. Δεν πληρώνουμε το χρέος τους 

ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ 
-Κατάργηση της φοροληστείας του λαού. Φόροι και όχι φοροαπαλλαγές στους πλούσιους. 
-Θέσπιση φοροαπαλλαγών για τα χαμηλά εισόδημα και κατάργησή τους για το κεφάλαιο. 
-Κατάργηση της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης και του τέλους επιτηδεύματος στους μικροεπαγγελματίες 
-Διαγραφή χρεών προς το Δημόσιο των μακροχρόνια ανέργων, χαμηλοσυνταξιούχων και λαϊκών στρωμάτων. 
-Κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης και του ειδικού φόρου κατανάλωσης για το πετρέλαιο θέρμανσης-φυσικό αέριο για την οικιακή κατανάλωση. 
-Μειώσεις και όχι αυξήσεις στα τιμολόγια κοινωνικών αγαθών και υπηρεσιών. Δωρεάν σε άνεργους και φτωχούς. Να σταματήσουν οι διακοπές ρεύματος. 
-Όχι στις κατασχέσεις μισθών, συντάξεων, καταθέσεων και σπιτιών για χρέη των λαϊκών στρωμάτων προς το δημόσιο και τις τράπεζες. 
-Ο πλούτος σε αυτούς που τον παράγουν. 
-Να ανατραπεί αυτή η πολιτική και όσοι την εφαρμόζουν. 

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ !

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ & ΣΤΗΡΙΞΗ ΓΙΑ ΤΗ ΛΑΪΚΗ ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ


· «Δεν πληρώνουμε» τον Απρίλιο | Άρθρα | Ελευθεροτυπία
Πριν από 3 ημέρες – Μαζικοποιείται ραγδαία το κίνημα ανυπακοής ενάντια στα «χαράτσια». Θρυαλλίδα αποτέλεσε η διατήρηση του τέλους επιτηδεύματος μέσω της ..

ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ: Συνέντευξη τύπου για Λαϊκή στάση πληρωμών τον Απρίλιο
Πριν από 1 ημέρα – Συνέντευξη τύπου για Λαϊκή στάση πληρωμών τον Απρίλη Την Τετάρτη 20 Μάρτη, συλλογικότητες – επιτροπές – συνελεύσεις – σωματεία, ...
· 
ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΤΡΙΚΑΛΩΝ Πρωτοβουλία για μια προειδοποιητική λαϊκή στάση πληρωμών.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζει την πρωτοβουλία για μια προειδοποιητική λαϊκή στάση πληρωμών. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρετίζει και στηρίζει την πρωτοβουλία λαϊκών συνελεύσεων, επιτροπών κατοίκων, σωματείων, συλλογικοτήτων γειτονιάς, για ...
Συνέντευξη τυπου για τη λαικη σταση πληρωμων - δικτυο ελευθερων ...
 η σταση πληρωμων ξεκιναει τον απριλιο! - δημητρης κυπριωτης

Απρίλης 2013. Λαϊκή Στάση Πληρωμών - Εργατική Λέσχη ...
Λαϊκή Στάση Πληρωμών. ΑΠΡΙΛΗΣ 2013. ΜΗΝΑΣ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΣΤΑΣΗΣ ΠΛΗΡΩΜΩΝ · Δεν Πληρώνουμε Εφορία Τράπεζες, ΔΕΚΟ ...
· "Συντονισμός δράσεών για καλύτερη οργάνωση της λαϊκής στάσης ...

Το ΧΩΝΙ - Λαϊκή Στάση Πληρωμών: Συνέντευξη Τύπου την Τετάρτη ...
Την Τετάρτη 20/3 οι συλλογικότητες, επιτροπές, συνελεύσεις και τα σωματεία που προγραμματίζουμε προειδοποιητική λαϊκή στάση πληρωμών ...

Aπρίλιος: μήνας προειδοποιητικής στάσης πληρωμών προς εφορίες ...
Κάλεσμα για ανακήρυξη του Απρίλη σε μήνα λαϊκης στάσης πληρωμών. 
Τα χαράτσια και οι φόροι που επιβάλλονται από την κυβέρνηση και την τρόικα σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων, σε συνδυασμό με την ανεργία, την περικοπή ...

Μήνας προειδοποιητικής στάσης πληρωμών ο Απρίλης: Έχετε πάρει μια πρωτοβουλία για την ανακήρυξη του Απρίλη 2013 σε μήνα Λαϊκής Στάσης Πληρωμών. Θέλεις να μας πεις τι σημαίνει αυτό και τι ...

Με καταλήψεις και στάση πληρωμών αντιδρούν στο σχέδιο «Αθηνά ...
10/3/2013 - Με καταλήψεις και στάση πληρωμών αντιδρούν στο σχέδιο «Αθηνά» - Στην κατάληψη και το κλείσιμο της Εφορίας στον Άγιο Νικόλαο Λασιθίου από ...Κατάληψη της εφορίας και στάση πληρωμών στην Ιεράπετρα | Άρθρα ...

Στις «εξαιρετικά αρνητικές εξελίξεις που αφορούν το ΤΕΙ και το νοσοκομείο της Ιεράπετρας» αντιδρούν οι κάτοικοι της πόλης. Σύμφωνα με απόφαση της ...

Με «στάση πληρωμών» απαντά το Μεσολόγγι στον διωγμό ... Θα εξεταστεί η κήρυξη στάσης πληρωμών από ολόκληρη την πόλη σε κάθε οικονομική απαίτηση. γ.

Καθ' οδόν για προειδοποιητική στάση πληρωμών τον Απρίλιο - Σε συντονισμό δράσεων για προειδοποιητική στάση πληρωμών προς εφορία, ΔΕΚΟ και τράπεζες τον Απρίλιο προσανατολίζονται συλλογικότητες από δήμους της ...

Λαϊκή στάση πληρωμών τον Απρίλη
Δεν πληρώνουμε τίποτα τον Απρίλη. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρετίζει και στηρίζει την πρωτοβουλία λαϊκώνσυνελεύσεων, επιτροπών κατοίκων, σωματείων, ...

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΕΠΑΜ ΣΤΗ ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΤΟΥ ΑΠΡΙΛΗ 2013
Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο (Ε.Πα.Μ.) συμμετέχει και στηρίζει αποφασιστικά την πρωτοβουλία των λαϊκών συνελεύσεων στις γειτονιές, των επιτροπών κατοίκων, των σωματείων και άλλων

SALAMIS-NEWS: Ν.ΑΥ.ΜΑΧ.Η.Α. ΛΑΪΚΗ ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ
Στην συνέντευξη τύπου θα παρουσιάσουμε την πρόταση μας για λαϊκή στάση πληρωμών τον μήνα Απρίλιο και τις δράσεις και πρωτοβουλίες που έχουμε ...

Στο στόχαστρο όλη η ιδιωτική ακίνητη περιουσία σε Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία. Θέλουν να μειώσουν τα ποσοστά ιδιοκατοίκησης.


Όποιος νομίζει ότι το Βερολίνο έχει χορτάσει από το αίμα της Ελλάδας και της Κύπρου, μάλλον θα πρέπει να αναθεωρήσει αυτή την άποψη. Η Γερμανική Ευρώπη είναι αποφασισμένη να βάλει στο χέρι την ακίνητη περιουσία, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε χώρες όπως η Ισπανία και η Ιταλία.

Η συνταγή πολύ απλή, επιβαρύνουν με δυσανάλογα υψηλούς φόρους την ακίνητη περιουσία για να καταστήσουν δυσβάσταχτη την κατοχή της, να ευτελίσουν την αξία της και να αναγκάσουν τους ιδιοκτήτες να την εκποιήσουν (όσοι μπορούν) σε χαμηλή τιμή.

Παράλληλα, με τον απόλυτο έλεγχο του τραπεζικού συστήματος και την αγορά των ''κόκκινων δανείων'' από δικά τους funds, αρχίζουν να βάζουν μπροστά και το σχέδιο κατασχέσεων. Αποκαλυπτικό των προθέσεων τους μία κυριολεκτικά και μεταφορικά, απίστευτη έκθεση της Bundesbank που θεωρεί πλουσιότερους τους Ισπανούς και τους Ιταλούς πολίτες από τους Γερμανούς.

Πως προκύπτει αυτό;
Μα φυσικά με έναν εξαιρετικά ταχυδακτυλουργικό τρόπο υπολογισμού, που περιλαμβάνει υψηλό συντελεστή για όσους έχουν ιδιόκτητα σπίτια. Οι Γερμανοί θεωρούν ότι το ποσοστό ιδιοκατοίκησης στην Ισπανία είναι πολύ υψηλό ( 83%), όπως και στην Ιταλία (70%) ενώ στην Ελλάδα από την πρώτη στιγμή τους έκανε μεγάλη εντύπωση το υψηλό ποσοστό ιδιωτικής ακίνητης περιουσίας.

Στόχος τους είναι να ελέγξουν και να πάρουν στην κατοχή τους ένα μεγάλο αριθμό ακινήτων στη Νότια Ευρώπη, τα οποία θα εκμισθώνονται σε Γερμανούς πολίτες ή πολίτες άλλων χωρών του Βορρά. Αυτό ακριβώς κάνει η έκθεση της Bundesbank, προετοιμάζει το έδαφος για όλα όσα θα ακολουθήσουν και ήδη προετοιμάζονται μεθοδικά.

Πολύ σύντομα θα δημιουργηθούν προβλήματα στις ισπανικές τράπεζες από τα δάνεια που δεν εξυπηρετούνται και από τη φούσκα των ακινήτων και τότε υπάρχει το παράδειγμα της Κύπρου συν τις κατασχέσεις των ακινήτων.

Στην Ελλάδα, οι τράπεζες πωλούν αφειδώς ''κόκκινα'' στεγαστικά δάνεια εδώ και πολύ καιρό σε funds Γερμανικών συμφερόντων, χωρίς κανόνες, χωρίς έλεγχο και χωρίς να ενημερώνεται ο δανειολήπτης. Ο κ.Στουρνάρας και ο κ.Προβόπουλος , έχουν πολιτικές και όχι μόνο ευθύνες για αυτό που γίνεται και θα το βρούμε μπροστά μας.

Πολύ σύντομα, θα πέσει στο τραπέζι και η άρση της απαγόρευσης κατασχέσεων για την πρώτη κατοικία και τότε θα αντιληφθούν όλοι τι συμβαίνει.

Διαβάστε περισσότερα εδώ:  

''Εφυγα από τη Γάζα για να ζήσω. Θα προσπαθήσω ξανά να αυτοκτονήσω. Πείτε το στους αστυνομικούς να χαρούνε''


Της Αφροδίτης Τζιαντζή
«Η Εφημερίδα των Συντακτών»

«Δεν έχει νόημα η ζωή μου. Εφυγα από τη Γάζα για να ζήσω. Δεν θέλω βοήθεια από κανέναν. Θα προσπαθήσω ξανά να αυτοκτονήσω. Πείτε το στους αστυνομικούς να χαρούνε». Αυτά είναι τα λόγια του 28χρονου πρόσφυγα από την Παλαιστίνη Ιμπραχίμ Φαράζ, όπως τα μεταφέρουν ακτιβιστές που μίλησαν μαζί του μετά την απόπειρα αυτοκτονίας που έκανε την περασμένη Πέμπτη στα κρατητήρια του Α. Τ. Δραπετσώνας.

Ο Ιμπραχίμ ξεκίνησε απεργία πείνας στις 14 Φεβρουαρίου, όπως και δεκάδες άλλοι συγκρατούμενοί του που διαμαρτύρονταν για την αδικαιολόγητη παράταση της κράτησής τους, υπό άθλιες συνθήκες. Οπως κατήγγειλαν δικηγόροι και αντιρατσιστικές οργανώσεις (βλ. «Εφ.Συν.» 19/3), η απεργία πείνας απαντήθηκε με καταστολή, ξυλοδαρμούς και διασπορά κρατουμένων σε άλλα αστυνομικά τμήματα, όπως το Α. Τ. Ασπρόπυργου, όπου δέχτηκαν επίσης απειλές.

Την όγδοη ημέρα απεργίας πείνας ο Ιμπραχίμ Φαράζ λιποθύμησε από αδυναμία και, σύμφωνα με μαρτυρίες συγκρατουμένων του, οι αστυνομικοί τού έδωσαν να πιει σαμπουάν για να τον συνεφέρουν. Αντιρατσιστικές οργανώσεις κάνουν λόγο για εγκληματική αμέλεια σχετικά με την απόπειρα αυτοκτονίας, βάρβαρες συνθήκες κράτησης και καταστολή των απεργών πείνας και καλούν σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας την Τετάρτη το απόγευμα έξω από το Α. Τ. Δραπετσώνας.

Το εξωφρενικό είναι ότι ο Παλαιστίνιος πρόσφυγας λίγα 24ωρα μετά την απόπειρα αυτοκτονίας, και παρά τη σαφή δήλωσή του ότι θα επιχειρήσει ξανά να βάλει τέλος στη ζωή του, κρατείται πάλι στο ίδιο τμήμα και με τους ίδιους δεσμοφύλακες που τον εξώθησαν σε αυτή την πράξη. «Στέλνοντάς τον πίσω στο κολαστήριο της Δραπετσώνας, ουσιαστικά στρώνουν τον δρόμο για να εξοντωθεί. Και αν συμβεί αυτό θα είναι δολοφονία, και όχι αυτοκτονία», δήλωσε ο Πέτρος Κωνσταντίνου από την Κίνηση Ενάντια στον Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή, τονίζοντας τις σοβαρές πολιτικές ευθύνες των αρμόδιων υπουργών. «Εχουμε ήδη καλέσει τη Διεθνή Αμνηστία και την Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες να παρέμβουν. Τι περιμένουν οι κ. Δένδιας και Ρουπακιώτης, να υπάρξει νεκρός για να ερευνήσουν τη σωρεία καταγγελιών.

Πόσο κοστίζει το κούρεμα των ιμπεριαλιστικών επιδιώξεων; (αναδημοσίευση)

 
πηγή: Προλεταριακή Σημαία

«Καταραμένος τόπος»! Ένα νησί δίπλα στις ακτές της φλεγόμενης Συρίας, κοντά σε όλες τις αναμμένες –από τους δυνάστες τους αλλά και την πάλη των λαών- εστίες της Μ.Ανατολής και της Β. Αφρικής. Πάνω από τη διώρυγα του Σουέζ και μπροστά στο μαντρόσκυλο των ιμπεριαλιστών, το Ισραήλ. Μέσα σε μια λεκάνη γεμάτη, λένε, με ενεργειακά κοιτάσματα, αλλά και πάνω στον κόμπο όπου διασταυρώνονται υπαρκτές και ενδεχόμενες ροές ενέργειας. Ροές που μπορούν να συν-καθορίσουν μέχρι και τη στρατηγική σταθεροποίηση της Δύσης ή τα στρατηγικά στραβοπατήματα πχ της Γερμανίας, ανάλογα με το ποιος θα τις ελέγξει. Ένα νησί-διεκδικούμενο προκεχωρημένο φυλάκιο, για τη «μεθοριακή» (Δύσης-Ανατολής) γραμμή του Καυκάσου, γύρω από την οποία στήνονται εφιαλτικά για την ανθρωπότητα σενάρια πολέμου. 

Όχι λοιπόν! Το κορυφαίο θέμα δεν είναι «το ευρώ που γίνεται θηλιά στα κράτη της ΕΕ», όσο κι αν ο γερμανικός ιμπεριαλισμός επιχείρησε με αυτό να υποκαταστήσει τις αποβατικές δυνάμεις που του λείπουν, για να μπει στο νησί της Κύπρου και στην Ν.Α. Μεσόγειο. Ούτε βέβαια έπαψε στιγμή να ισχύει, πως το ευρώ είναι όργανο ληστείας των χωρών και των λαών της «περιφέρειας» της ΕΕ από τους ιμπεριαλιστές που συγκροτούν την ευρωπαϊκή λυκοσυμμαχία. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα που ανέδειξε και αναδεικνύει το κούρεμα των καταθέσεων που κύρια ο γερμανικός ιμπεριαλισμός- με ασαφές το βαθμό ουδετερότητας-ανοχής των «ομότιμων» του στην ΕΕ- θέλησε να επιβάλλει στις Κυπριακές τράπεζες. Δεν είναι αυτό καθαυτό το «κούρεμα» που ανέδειξε την παρέμβαση αυτή σε παγκόσμιο ζήτημα, και έφερε στην επιφάνεια τα τεντωμένα νεύρα όλων των μεγάλων παικτών που διεκδικούν κυριαρχία, ηγεμονία, μεγάλους ρόλους επί των λαών και των χωρών της υδρογείου. Στο κάτω-κάτω, πόσο μεγάλη ληστεία συνιστά το κούρεμα αυτό αν συγκριθεί με τα μέτρα που καθημερινά προωθούνται και υλοποιούνται αναφορικά με την αύξηση της κλοπής της εργατικής δύναμης, τη συντριβή των κοινωνικών καταχτήσεων των εργατών και των λαών στις χώρες της ΕΕ; 

Ούτε, από την άλλη, η αναστάτωση που απλώθηκε από τα χρηματιστήρια της Ασίας ως τις σφιγμένες κουβέντες του Λευκού Οίκου και τον πυρετό του Κρεμλίνου, μπορεί να αποδοθεί στις αντιδράσεις της πολυεξαρτημένης και, ίσως γι αυτό, «καλομαθημένης» αστικής τάξης της Κύπρου. Γιατί, καταρχάς, οι ιμπεριαλιστές είναι φύσει και θέσει χοντρόπετσοι στα κλάματα και τα παρακάλια των υποτακτικών τους. Είναι γεμάτη η ιστορία -και η τρέχουσα κατάσταση- με καταβαραθρώσεις υποτακτικών και εξαρτημένων αστικών δυνάμεων, όταν αυτό απαιτεί και υπηρετεί το ιμπεριαλιστικό συμφέρον. Εξάλλου -παρά τους εθνικιστικούς μύθους που μπήκαν κιόλας σε κυκλοφορία- ο Αναστασιάδης μέχρι το παρά ένα της καταψήφισης τελικά της απόφασης του Γιουρογκρούπ από την Κυπριακή Βουλή, υπεράσπιζε την ανάγκη υπερψήφισης της, προβάλλοντας τη συνήθη των εθελόδουλων απειλή της καταστροφής, «αν δεν υποταχθούμε». Είναι προφανές, λοιπόν, ότι πίσω από την αιφνίδια ανατροπή στη στάση του πολιτικού προσωπικού στην Κύπρο βρίσκονται ιμπεριαλιστικοί παράγοντες που επέλεξαν να ενθαρρύνουν και να στηρίξουν την αναμφίβολα υπαρκτή και ισχυρή αστική αντίθεση στην απόφαση του Γιουρογκρούπ. Και ίσως ποτέ δεν θα μάθουμε, αν σε αυτούς τους ιμπεριαλιστικούς παράγοντες συγκαταλέγονται, εκτός από τους προφανείς (Ρωσία), και άλλοι (Ευρωπαίοι) που θα επιθυμούσαν ένα τσαλάκωμα της αγέρωχης γερμανικής απαίτησης, και κυρίως των απώτερων επιδιώξεων της. Τσαλάκωμα σαν αυτό που ήδη συνέβη στην πρώτη φάση εκδήλωσης της κρίσης.

Ναι, λοιπόν, πρόκειται για κρίση! Κρίση που εκδηλώθηκε με όχημα ένα οικονομικό μέτρο που, σε πρώτη φάση, θέλει να διώξει τις ρώσικες καταθέσεις από το νησί και να κάνει ακόμα πιο υποχείρια την αστική τάξη της Κύπρου στις γερμανικές επιδιώξεις.

Αλλά, παρότι είναι μέτρο οικονομικό, συνιστά επιθετική γεωπολιτική κίνηση απέναντι στους Ρώσους, γιατί και αυτό το μέτρο αθροίζεται στις πολλαπλές απωθήσεις που υφίστανται από την περιοχή της ΝΑ Μεσογείου. Ο στολίσκος που ετοιμάζουν ειδικά για την περιοχή -με ταυτόχρονες εσωτερικές γκρίνιες για τις πραγματικές δυνατότητες που αυτός θα έχει- είναι ένα μέτρο της πίεσης που αισθάνονται. Μια πίεση που αφορά τις καταπιεσμένες δυνατότητες που θέλει να εκδηλώσει πχ στο ενεργειακό όπου μια …ολόκληρη Γκαζπρόμ δεν μπορεί να αγοράσει τις ΔΕΠΑ-ΔΕΣΦΑ, δεν μπορεί να κάνει τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη και τώρα δεν θα μπορεί να παίξει ρόλο στον υπό σχεδιασμό ενεργειακό κόμβο στην περιοχή της Κύπρου. Μια πίεση, λοιπόν, που ανάγεται τελικά στις γεωπολιτικές επιδιώξεις του ρώσικου ιμπεριαλισμού και που η άλλη όψη της είναι οι απειλές που υφίσταται από μια εν εξελίξει γεωστρατηγική περικύκλωση του.

Αλλά με έναν τρόπο είναι κίνηση επιθετική και απέναντι στις άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της Ευρώπης, ακόμα και τις ΗΠΑ. Αυτές καλοβλέπουν βέβαια την απώθηση της Ρωσίας, στην οποία ιδιαίτερα οι ΗΠΑ πρωτοστατούν. Όμως, οπωσδήποτε ενοχλούνται και αντιτίθενται στη γερμανική επιχείρηση κατάληψης θέσης στην Κύπρο και στην ευρύτερη περιοχή, όπου τόσα πολλά είναι σε εξέλιξη. Και γι αυτό θέλουν, ταυτόχρονα, και την ρώσικη απώθηση να υποστηρίξουν, αλλά και να μην επιτρέψουν την ενίσχυση των γερμανικών θέσεων στο νησί και την περιοχή.

Τα 5-6 δις, λοιπόν, που αναζητούνται από το κούρεμα των καταθέσεων είναι «πενταροδεκάρες», συγκρινόμενα με τις «αξίες» που αντιπροσωπεύουν τα διακυβευόμενα συμφέροντα των ιμπεριαλιστικών κρατών. Αυτά που άγγιξε και ερέθισε η επιθετική γερμανική κίνηση, σε μια περιοχή φλεγόμενη και κρίσιμη, σε έναν κόσμο που διατρέχεται από τις αντιθέσεις του ιμπεριαλισμού που σαπίζει. Γι αυτό και η παγκόσμια αναστάτωση. Για αυτό και οι φωνές -συστημικών δυνάμεων- που έφτασαν να απειλούν με έξοδο της Κύπρου από το ευρώ, υπογραμμίζοντας με αυτό τον τρόπο, πως οι αντιθέσεις ολοένα ανεβαίνουν σε επίπεδα που κάνουν πιο δύσκολο το συμβιβασμό. Αυτός, όμως, ο συμβιβασμός αναζητείται, αλλά αν βρεθεί, δεν θα είναι τέτοιος, ώστε να επιστρέφει την κατάσταση στο επίπεδο που ήταν πριν την κρίση. Η ένταση και η εκδηλωμένη επιθετικότητα είναι πια σκαλιά παραπάνω.
Η περιοχή λοιπόν ζει και θα αντιμετωπίσει τον κυκλώνα των αντιθέσεων, για την πολιτική, οικονομική, στρατιωτική κυριαρχία των μεγάλων και μικρότερων φονιάδων του πλανήτη. Αλλά δεν είναι «καταραμένος ο τόπος». Καταραμένος είναι ο ιμπεριαλισμός και τα ντόπια στηρίγματα του. Αυτή είναι η βάση της φιλίας που πρέπει να διαμορφώσουν όλοι οι λαοί της περιοχής. Και να βρουν σε αυτή τη βάση τους δρόμους, για να βγουν μαζικά στην πάλη ενάντια σε όλους τους δυνάστες που, όπως δείχνουν τα γεγονότα, κάθε άλλο παρά «πανίσχυροι» είναι. Μόνο έτσι -με την μαζική αντιιμπεριαλιστική πάλη- θα πιάσουν τόπο οι δίκαιες κατάρες.

Δευτέρα, 25 Μαρτίου 2013

Αυτόνομο Στέκι: Εκδηλώσεις την εβδομάδα 25/3 ως 31/3



Στα πλαίσια των εκδηλώσεων για τα 15 χρόνια Αυτόνομο Στέκι την βδομάδα 25 ως 31 Μαρτίου θα πραγματοποιηθούν οι παρακάτω εκδηλώσεις 

Τρίτη 26/3 19.30 
Εκδήλωση- Συζήτηση "Κρατική Καταστολή και Ταξική Αλληλεγγύη: Η Υπόθεση του Π. Καπετανόπουλου" 
ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ: Άνεργοι/ες από τις γειτονιές της Αθήνας 

Πέμπτη 28/3 19.00 
Εκδήλωση- Συζήτηση «Η εμπειρία των αυτοδιευθυνόμενων κοινωνικών κέντρων στην Ιταλία και την Ελλάδα: συγκλίσεις, αποκλίσεις, παρεγκλίσεις». 
ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ: Εκδόσεις Ελευθεριακή Κουλτούρα 

Σαββάτο 30/3 19.00 
Εκδήλωση- Συζήτηση “αλληλέγγυα & συνεργατική οικονομία: ρήξη ή ενσωμάτωση;” 
ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ: Δοκιμή & το Ντουλάπι 

Σάββατο, 23 Μαρτίου 2013

Ευρωζόμπι (αναδημοσίευση)

Μέσα από τάφους σε σχήμα νομίσματος


Στο βάθος του δρόμου σιγοπαίζει μια αχνή μελαγχολική μελωδία. Δεν είσαι σίγουρος αν στ΄ αλήθεια την ακούς, λες και χάνεται την ώρα που ακούγεται και ακούγεται την ώρα που χάνεται. Οι ήχοι θαρρείς πως έχουν από καιρό μπερδευτεί και την ατέλειωτη σύγχυσή τους ενισχύουν κάποια ακαθόριστα ποδοβολητά πάνω σε φύλλα ξερά, όπως όταν τρέχουν παιδιά που παίζουν κυνηγητό μέσα σε μονοπάτια νεκροταφείου. Από τα σπασμένα τζάμια των σπιτιών βγαίνουν ανάσες, προκαλώντας μια μόνιμη υγρασία στην ατμόσφαιρα. Μερικά αυτοκίνητα με σάπια λάστιχα είναι παρατημένα, καθώς ξέμειναν έτσι με τις τρύπιες τους ρόδες να καβαλάνε το πεζοδρόμιο. Τα φώτα στις ταμπέλες των μαγαζιών αναβοσβήνουν μέρα και νύχτα, χωρίς σταθερό ρυθμό, ασυγχρόνιστα, ενώ οι πόρτες πηγαινοέρχονται διαρκώς, λες και κάποιος αόρατος σκανταλιάρης τύπος μπαινοβγαίνει συνέχεια, μόνο και μόνο για να δώσει λιγάκι κίνηση στο χώρο και το χρόνο. Που και που ξεσπούν σύντομες, κοφτές μπόρες με σταγόνες μεγάλες που έρχονται και απλώνονται πάνω στο πρόσωπό σου και μένουν εκεί σαν τσιμέντο που βουτάει βαθιά μέσα στο δέρμα, δίνοντάς σου το χρώμα ενός μόνιμου γκρίζου. Πάνω στους τοίχους διαβάζεις ξεχασμένα συνθήματα που χάνουν κι από ένα γράμμα τους κάθε δειλινό. Εδώ πέρα αργοπεθαίνουνε ακόμα και οι λέξεις. Μια χούφτα από μαύρα κορακίσια πουλιά έρχονται με κεκτημένη ταχύτητα, αφήνοντας καμμένα φτερά ξοπίσω τους. Πάνε και κάθονται πάνω σε μια επιγραφή με ζωηρά μπορντό λογότυπα. Λαϊκή Τράπεζα. Και τα κοράκια τσιμπολογάνε τα τελευταία της ψίχουλα.

Απόκτησε το σπίτι των ονείρων σου με το χαμηλότερο επιτόκιο της αγοράς! Δάνεια με ένα μόνο τηλεφώνημα! Πολλαπλασίασε τις καταθέσεις σου! Τα χρήματά σου διαθέσιμα κάθε στιγμή! Όλα σε ένα! Σχεδόν ζαλίζεσαι από την ευδαιμονία των αυτοκόλλητων συνθημάτων πάνω στις θολές τζαμαρίες. Από τις θύρες των ΑΤΜ βγαίνει καπνός ακόμα, σαν να πήραν φωτιά τα χαρτονομίσματα που είχαν μέσα, ενώ οι ενδείξεις στη μικρή οθόνη εναλλάσσονται παράλληλα με τους συνεχόμενους ήχους ολοκλήρωσης της συναλλαγής. Θυμίζουν τα πολύχρωμα φασαριόζικα παιχνίδια στα λούνα παρκ, εκείνα που σε δελεάζουν για να πιάσεις εύκολα με εκείνο το σιδερένιο χέρι τα δώρα που σε κοιτούν μέσα απ’ το γυάλινο κουτί τους αλλά στο τέλος πάντα το χέρι αυτό αποδεικνύεται αδύναμο και μένεις με τις τσέπες σου αδειανές, χωρίς αρκουδάκι. Δίπλα στην είσοδο του μελανιασμένου χρηματοπιστωτικού κτιρίου διακρίνεις σχήματα που ταιριάζουν σε ανθρώπινες μορφές λες και έχουν χτιστεί ζωές εκεί μέσα που εξακολουθούν και ζούνε. Από τα τούβλα στάζει αίμα ζεστό και αν πλησιάσεις πιο κοντά ορκίζεσαι ότι μόλις άκουσες αλλόκοτες κραυγές, όπως συμβαίνει κάτω από τα συντρίμμια ύστερα από σεισμό μεγάλο, όταν ακόμα υπάρχουν εγκλωβισμένοι και φωνάζουν για βοήθεια και προσπαθείς να εντοπίσεις που ακριβώς βρίσκεται η καταπλακωμένη υπόστασή τους. Η κυκλική πόρτα ασφαλείας κάνει κύκλους άπειρους χωρίς σταματημό λες και κάποιο γιγάντιο δάκτυλο παίζει μαζί της και δεν σε αφήνει να μπεις μέσα, μολονότι πατάς όποιο κουμπί βρεις μπροστά σου. Πόρτα ανοιχτή. Περάστε.

Στο πάτωμα γύρω από αναποδογυρισμένες καρέκλες και λιωμένα πληκτρολόγια δεκάδες κέρματα κυλάνε που λίγα δευτερόλεπτα μετά σκοντάφτουν πάνω σε κομμάτια από θρυμματισμένο γυαλί και εσύ κάθε φορά μαντεύεις αν ήρθε κορώνα ή γράμματα. Αποκόμματα από βρεγμένες εφημερίδες κρέμονται από τους γκισέδες, όπως σε περίπτερο όταν διαβάζεις με τη μία όλα τα εξώφυλλα. Έκτακτο παράρτημα! ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ. ΜΑΖΙΚΕΣ ΑΝΑΛΗΨΕΙΣ. ΟΥΡΕΣ ΕΞΩ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ. ΗΜΕΡΗΣΙΟ ΟΡΙΟ ΣΤΑ 260 ΕΥΡΩ. ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟΓΝΩΣΗΣ. ΕΚΤΕΤΑΜΕΝΗ ΧΡΗΣΗ ΧΗΜΙΚΩΝ. Ποδοπατάς άθελά σου τα διάσκορπα σκισμένα βιβλιάρια και τις κομμένες ταυτότητες, πλάι σε αποκόμματα συντάξεων και επιταγές που έχουν στραπατσαριστεί κι έχουν γίνει μπάλες χάρτινες για το καλάθι των αχρήστων. Το μηχάνημα εξακολουθεί και βγάζει κουπόνια κι ας μην υπάρχει κανείς εδώ για να περιμένει τη σειρά του. Μέσος χρόνος αναμονής για την εξυπηρέτησή σας: μια ζωή ολόκληρη. Στον αέρα υπάρχει ακόμα η μυρωδιά του ιδρώτα, όπως όταν μπαίνεις μέσα σε κατάμεστο εργοστάσιο με εκατοντάδες εργάτες να σχηματίζουν φλέβες στα μπράτσα καθώς παλεύουν με τα κάρβουνα και τα αμόνια. Στις τρισδιάστατες τηλεοράσεις παρακολουθείς τα ίδια καλογυρισμένα κλιπάκια να παίζουν χωρίς σταματημό, προβάλλοντας παιδάκια και μπαμπάδες και μανάδες και οικογένειες χαμογελαστές να τρέχουν σε καταπράσινα λιβάδια και όλες οι χαρούμενες γκριμάτσες στα πρόσωπά τους είναι πάντα φιλμαρισμένες σε αργή κίνηση, ίσως για να διαρκεί περισσότερο η στιγμή της ευτυχίας που πάντα κρατάει λίγο. Τα ευνοϊκότερα στεγαστικά για να μην περιμένεις μια ζωή για τη ζωή σου. Το νούμερο 211 παρακαλώ!

Κανένας δεν μίλησε, αλλά ήταν -στ’ αλήθεια- σαν μια φωνή να με φώναξε. Έστρεψα το βλέμμα και πάνω απ’ το ταμείο αναβόσβηνε με ψηφία από κόκκινες ενωμένες τελείες ο αριθμός 211. Δεν κρατήθηκα και πήγα προς τα εκεί για να περιεργαστώ από κοντά τις αιτίες αυτής της μεταφυσικής σχεδόν συμπτώσεως. Στον πάγκο ήταν ακουμπισμένο ένα μισοφαγωμένο ψωμί πάνω στο οποίο ακόμα διέκρινες τα σημάδια από την απότομη δαγκωματιά της πείνας. Υπογραφές, μολύβια σπασμένα, παραστατικά και σημειώματα χειρόγραφα με λόγια της βιασύνης και του τρόμου. “Ήθελα μόνο να κάνω τη δουλειά μου. Ήθελα μόνο να έχω μια δουλειά. Ο κόσμος κλαίει, δεν το αντέχω. Όλα κι όλα 2,56 € είναι μέσα. Μου τα δίνετε, παρακαλώ, πρέπει να πάρω γάλα για τις επόμενες ημέρες. Δεν επιτρέπονται οι συναλλαγές σήμερα, κύριε. Μόνο καταθέσεις. Είναι όπως όταν έχεις κάποιον διψασμένο με στεγνό το στόμα να σε παρακαλάει για νερό και εσύ να του λες ότι δεν μπορείς να ανοίξεις τη βρύση γιατί στην τελική αυτή η βρύση δεν σου ανήκει. Και νιώθεις ότι σε κάνουν συνένοχο στο έγκλημα γιατί αισθάνεσαι ότι εξαιτίας σου τελικά πεθάνει ο άλλος από τη δίψα και θες να πάνε να πνιγούνε όλοι και όλα σε τούτο τον κόσμο τον τρελό. Η αγάπη μου ήταν καθαρό κεφάλαιο, δίχως τόκους και υπερημερίες, να το θυμάστε”. Πιο πέρα, ένα σώμα κείτεται ξαπλωμένο μπρούμυτα, μέσα σε μια χάρτινη λιμνούλα από συμβάσεις και εγκυκλίους. Κάνω να του ξεσφίξω τη γραβάτα και στο λαιμό του έχει καρφώσει βαθιά μια κάρτα αναλήψεων. Δεν ξέρω πώς να κάνω ανάληψη των εγκλημάτων. Ξέχασα το PIN.

Είπανε ότι ένα πρωινό της άνοιξης ήρθαν απρόσκλητοι από τα ξένα κάποιοι καλοντυμένοι τύποι με ακριβά πουκάμισα και αλέκιαστους γιακάδες. Στην αρχή εμφανίστηκαν με φάτσες καλοσυνάτες, με χαμόγελα ελεγχόμενα, προσφέροντας απλόχερα χειραψίες στους περαστικούς. Μιλήσανε για το αναπόφευκτο και το αναγκαίο και φέρανε μελέτες ειδικές κι εμπεριστατωμένες για το προς τα που πλέον πρέπει να βαδίσουν οι άνθρωποι σε τούτο τον δύσμοιρο τόπο. Μα στην πορεία γίνανε ολοένα και πιο αυστηροί. Σαν το δάσκαλο μιας περασμένης εποχής που έκρυβε καλά τη βέργα μέσα στο συρτάρι του και που σήκωνε ψηλά τούς αδιάβαστους μαθητές του από το κατακόκκινο αυτί τους. Κοιτάξανε με βλέμματα επιθετικά, από εκείνα που κάνουν τα βλέφαρα να μένουν ακίνητα, για να είναι η ματιά διαπεραστική και να μπορεί να καρφώνει απευθείας την ψυχή σου. Πετάξανε από πάνω τους τα κυριλέ σακάκια και αποκαλύψανε μια σημαία μπλε με πολλά χρυσαφένια αστέρια πάνω της. Τα σώματά τους διογκώθηκαν και τα δόντια τους άρχισαν να λιώνουν μέσα στα στόματά τους. Το δέρμα τους έγινε σταδιακά χαρτί με αριθμούς και σύμβολα και βγάζανε απόκοσμες βοές που τρομάξαν μέχρι και τα αδέσποτα της τελευταίας γειτονιάς. Τα νύχια τους γίναν θεόρατα ψαλίδια που γδάρανε τις πλάτες των βιοπαλαιστών γράφοντας ΚΟΥΡΕΜΑ. Βούτηξαν με ορμή και ρούφηξαν με δύναμη όπως χιλιάδες βδέλλες μέχρι και την τελευταία σταγόνα που έσταζε από την πηγή της αξιοπρέπειας. Ουρλιάξανε στη βροντή της εθνικής υπερηφάνειας και σπείρανε πόνο κι απελπισία και σιωπή. Και στο τέλος, καθώς βράζανε, αίμα μαύρο βγήκε από μέσα τους που έγινε λέξη και κάλυψε ολάκερο τον κουρασμένο ουρανό.

ΟΧΙ

Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2013

του τετραγωνικού το κάγκελο (arrangement)

αναδημοσίευση από φιλικό blog

Σήμερα έχω να σας αφηγηθώ δυό ιστορίες μνημονιακού ενδιαφέροντος. 

Η ιστορία του παππού 
Προχθές πήγαμε και πάλι τον παππού στο νοσοκομείο με το 35ο εγκεφαλικό. Κάθε μήνα από τότε που ψηφίσθηκε το μνημόνιο, μόλις ακούει από την τηλεόραση τον πρωθυπουργό να λέει πως δεν θάχει να του δίνει τη σύνταξη του ΟΓΑ, το παθαίνει. Καλέσαμε λοιπόν το 166. Φυσικά μας είχαν μάθει απ' έξω και ανακατωτά τηλεφωνητές, οδηγοί ασθενοφόρων, αυτόματοι τηλεφωνητές, οι τοίχοι του νοσοκομείου. Οι πάντες και τα πάντα. 

Έτσι από καιρό έπαψαν να μας ρωτάν το όνομα του ασθενούς, την πάθηση, τη διεύθυνσή μας, το τηλέφωνό μας. Μόνο που κάθε φορά μας θύμιζαν τα απαραίτητα που μαζί με τον παππού έπερεπε νάχουμε μαζί μας. Αυτά τα απαραίτητα γίνονταν όλο και περισσότερα. Στην αρχή με διάχυτη ευγένεια μας ζητούσαν σωληνάκια ορών και τα φάρμακα του παππού. Μετά με ψυχρή ευγένεια μας ζητούσαν σωληνάκια ορών, τα φάρμακα του παππού, ορούς και πάνες για τον παππού. Μετά τυπικοί στο καθήκον μας υπενθύμιζαν τα σωληνάκια ορών, τα φάρμακα, τους ορούς, τις πάνες, προσθέτοντας χαρτί υγείας, κατωσέντονο. Την επόμενη φορά όλα αυτά και το πανωσέντονο με μια κουβέρτα. 

Ήλθε ο χειμώνας, πιάσαν τα κρύα αλλά ο παππούς πρεζόνι στα εγκεφαλικά. Χώρια που κεί στην ψήφιση του προϋπολογισμού ο παππούς χέστηκε, κοινώς τάκανε πάνω του. Καλέσαμε το 166 δεν θυμάμαι τί μας είπαν, θυμάμαι μόνο ότι ζήτησαν όλα τα προηγούμενα, ακόμη ένα ράντζο και δεύτερη κουβέρτα, γιατί στο νοσοκομείο δεν ανάβαν τα καλοριφέρ. Το κατάπιαμε με καλοσυνάτη ευγένεια. 

Τους επόμενους μήνες τα πράγματα αγρίεψαν. Ο παππούς συνέχιζε τα εγκεφαλικά, συνέχιζε να βλέπει τηλεόραση, ευτυχώς είχε εν τώ μεταξύ κουφαθεί, αλλά καταλάβαινε τι τούλεγε ο πρωθυπουργός πούμιαζε με ΑΤΜ. Είχε εξοικειωθεί με τα ΑΤΜ ο παππούς από τότε που τούβαζαν τη σύνταξη στην τράπεζα. Μια νύχτα που η τρόϊκα έφυγε ξαφνικά από τη χώρα θυμωμένη και το ΑΤΜ έβγαλε διάγγελμα στον ελληνικό λαό, ο παππούς έπαθε εγκεφαλικό οξείας φάσης καθώς μας είπαν οι γιατροί κατόπιν. Στην άλλη άκρη του τηλεφώνου ο αυτόματος τηλεφωνητής με επαγγελματική αυστηρότητα μας ζήτησε να πάμε με την νυχτερινή νοσοκόμα του παππού γιατί το νοσοκομείο δεν πλήρωνε το νυχτερινό επίδομα στις νοσοκόμες και αυτές έκαναν απεργία. Το κατάπιαμε αποφεύγοντας να κοιταχτούμε. 

Τα πράγματα πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο. Φώς στο τούνελ πουθενά. Η ανάπτυξη όμως πήγαινε καλά, όπως και τα εγκεφαλικά του παππού. Ώσπου, για να μην σας κουράζω άλλο, προχθές συνέβη το 35ο και τελευταίο εγκεφαλικό μετά χεσίματος και λοιπών συμπτωμάτων. Και πριν προλάβουμε να σηκώσουμε το τηλέφωνο για να καλέσουμε το 166 μας ήλθε στο κινητό ένα sms πούγραφε: 

<<Ο παππούς έπαθε εγκεφαλικό οξυτάτης μορφής-Stop. Μεταφέρετέ τον στο εφημερεύον νοσοκομείο-Sτop. Για να γίνει η εισαγωγή απαιτούνται να τον συνοδεύει αγγειολόγος, καρδιολόγος, νεφρολόγος, ψυχίατρος και ένας παθολόγος γενικής ιατρικής-Stop. Ακόμη τρείς νοσοκόμες, δύο βοηθοί νοσοκόμων, ένας μάγειρας, ένα κιλό ρεβύθια, δύο κατόπουλα άπαχα, 12 φιάλες νερού, 2 φακοί, μία καρέκλα συνοδού, και όσα μέχρι στιγμής γνωρίζετε-Stop. Η μεταφορά θα γίνει με δική σας ευθύνη και μέσον-Stop. Θα κάνουμε ότι είναι δυνατόν να βρεθεί χώρος για τη νοσηλεία σας-Stop. Aν δεν βρεθεί χώρος εντός του νοσοκομείου, θα φιλοξενηθεί προσωρινά στον προαύλιο χώρο-Stop. Μεριμνήσετε παρακαλώ και για όλα τα άλλα απαραίτητα-Stop.>> 

Καταλάβαμε από το μήνυμα ότι το νοσοκομείο μπορεί να ήταν, μπορεί και να μην ήταν πια στη θέση του. Παρ' όλα αυτά και αφού μαζέψαμε τα απαραίτητα που μας περιέγραψαν, και νοικιάσαμε ένα φορτηγό για να κουβαληθούν μαζί και ένα πουλμανάκι-ταξί δέκα θέσεων (αυτά τα καινούργια του νόμου Βορίδη) για να κουβαληθεί το προσωπικό, ξεκινήσαμε. Πλησιάζοντας από τη Μεσογείων το αντικρύσαμε, ήταν ακόμη στη θέση του. Αυτό μας καθησύχασε λιγάκι, αν και μας έμενε μια βασική απορία, τί ήταν τα άλλα απαραίτητα. Όταν περάσαμε και την είσοδο μας έζωσαν οι αρουραίοι. Και κάτι τύποι ντυμένοι στα μαύρα, σοβαροφανείς με λόγο γεμάτο κατανόηση, παρηγοριά αλλά κυρίως συμπόνια για την περίστασή μας. Φθάνοντας στο πίσω μέρος του νοσοκομείου, εκεί που γίνονταν οι εισαγωγές, ένας άλλος τύπος, σαν αυτούς που παρκάρουν τα αυτοκίνητα στα σκυλάδικα μας έκανε νόημα να σταματήσουμε και σκύβοντας δίπλα στους οδηγούς είπε "αφήστε τους πίσω από κείνο το δέντρο, θάχουν και ίσκιο". Όχι χέρι δεν άπλωσε να ζητήσει φιλοδώρημα. 

Αμέσως "το πιάσαμε". Ο παππούς θ' άντεχε στον προαυλισμό μέρα-νύχτα κάτω από τον ουρανό; Αποκλείεται, πάει μας τελείωσε λέμε μ' ένα βλέμμα όλοι. Πάμε να βρούμε τα απαραίτητα και τους απαραίτητους. Αφήσαμε το φορτηγό και το πουλμανοταξί να περιμένουν κι' αρχίσαμε να ψάχνουμε. Καθόλου δεν δυσκολευτήκαμε, οι διαδικασίες ήταν απλές. Πιο απλές από το να παρκάρει το κονβόϊ μας. Πριν επιστρέψουμε πίσω με τον νεκροθάφτη ο παππούς είχε προλάβει να ψελλίσει την τελευταία του σοφία. Σας τάλεγα εγώ. Και αυτός τα κακάρωσε, η οικογένεια έμεινε χωρίς παππού κι' εγώ χωρίς δώρο για τα γενέθλιά μου. 


Η δεύτερη ιστορία: Μήνυμα από τον κύριο Στουρνάρι 
Το άλλο που μας συνέβη χθες ήταν διακεδαστικό και μας έκανε να ξεχάσουμε το πένθος για τον παππού. Μας ήλθε στο mailbox το ακόλουθο μήνυμα: 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ - ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ 
ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΟΔΩΝ 
ΓΕΝΙΚΗ Δ/ΝΣΗ ΦΟΡΟΛ.ΕΛΕΓΧΩΝ & ΕΙΣΠΡΑΞΗΣ ΔΗΜ. ΕΣΟΔΩΝ 
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗΣΘεσσαλονίκης & Χανδρή 1, Μοσχάτο. 
Θέμα: Δηλώσεις Φορ/γίας Εισοδήματος Μη Φυσικών Προσώπων Οικ. Έτους 2012 
Αποδέκτης: .........................................., Username: W................4. 

Αγαπητέ/ή κύριε/α, 
Σύμφωνα με την αναζήτηση που διενεργήθηκε την 11/03/2013 στα Πληροφοριακά Συστήματα του Υπουργείου Οικονομικών, διαπιστώθηκε ότι δεν υποβλήθηκε η δήλωση φορολογίας εισοδήματος οικ. έτους 2012 του ανωτέρω Μη Φυσικού Προσώπου. 
Κατόπιν τούτου, παρακαλούμε τον νόμιμο εκπρόσωπο ή τον εξουσιοδοτημένο για τον λόγο αυτό λογιστή να προβεί άμεσα στις απαραίτητες ενέργειες για την τακτοποίηση της εκκρεμότητας αυτής. 
Παράλληλα σας υπενθυμίζουμε ότι η μη υποβολή της ανωτέρω δήλωσης επισύρει διοικητικές (πρόσθετοι φόροι, προσαυξήσεις, πρόστιμα) και ενδεχομένως ποινικές κυρώσεις όπως προβλέπονται από τις διατάξεις του Ν.2523/1997. 
Εάν έχετε ήδη τακτοποιήσει την παραπάνω εκκρεμότητα τότε μη λάβετε υπόψη το παρόν μήνυμα. 

Συγκαλέσαμε έκτακτο οικογενειακό συμβούλιο μιας και οι αποφάσεις στο σπίτι παίρνονται με συλλογικές διαδικασίες, προσπαθώντας να αποκρυπτογραφήσουμε το μήνυμα. Διότι μη φυσικό πρόσωπο δεν υπήρχε στην οικογένεια από το 2009, οπότε και δεν υποχρεούτο να κάνει δήλωση. Εκλάβαμε το μήνυμα σαν απειλή σε περίπτωση που τολμούσαμε φέτος να μην κάνουμε δηλώσεις. Οι πιο ψύχραιμοι στην οικογένεια είπαν να πάμε να τακτοποιήσουμε την παρεξήγηση, άλλοι είπαν να το αγνοήσουμε -τέτοια λάθη γίνονται συνέχεια, και τέλος κάποιος πρότεινε να κάνουμε Reply στο μήνυμα γράφοντας τα ακόλουθα: 

Reply 
Κύριε Υπουργέ, 
Εμείς οι ταπεινοί και πιστοί μέχρι τώρα υπήκοοί σας συμμερίζομαστε οικογενειακώς την αγωνία σας και το άγχος σας να ξοφλήσετε τους δανειστές σας. Και αισθανόμαστε αλληλέγγυοι μαζί σας μιας και ο μισθός σας είναι γλίσχρος, καθώς μας δηλώσατε τις προάλλες. Σας υποσχόμεθα ότι θα κάνουμε ό,τι μπορούμε να ενισχύσουμε τη διαπραγματευτική σας θέση απέναντι στους δανειστές σας, μέρες πούναι, και γι' αυτό σκεφθήκαμε να ζητήσουμε τις συμβουλές από το σοφό μαμούφι, το οποίο και παληότερα μας είχε συμβουλεύσει για το θέμα του χαρατσιού της ΔΕΗ
Ακολουθώντας λοιπόν κείνη τη συμβουλή μπορούμε μετά χαράς να σας ανακοινώσουμε τα εξής: 

αν εμείς δεν δηλώσουμε τίποτα θα μείνουμε χωρίς φορολογική ενημερότητα 
αν εμείς και η θεία με τον θείο δεν δηλώσουμε τίποτα θα μας κόψετε τον κώλο 
αν μια συνοικία δεν δηλώσει τίποτα θα σκεφτείτε να βάλετε το χέρι σας πιο βαθειά στη τσέπη μας. 
αν μια πόλη δεν δηλώσει τίποτα δημιουργεί το δικό της δίκαιο 
αν η μισή χώρα δεν δηλώσει τίποτα μπορεί να γίνει ανεξάρτητο κράτος 
αν όλη η χώρα δεν δηλώσει τίποτα κάτι θα αλλάξει και όχι μόνο το χρώμα του προσώπου σας, 
γιατί δε θα συμφέρει τις "Αγορές" να πτωχεύσει η ψωροκώσταινά μας. 

υγ1: ας μας ενημερώσει η υπηρεσία σας για να το πούμε και στις κότες μας πόσες αποδείξεις πρέπει να μαζέψουν και αν τις πιάνει το τεκμήριο ιδιοκατοίκησης. 
υγ2. Η θεία είπε να μην σου γράψουμε για το σύνθημα* που λέει συνέχεια ο θείος, γιατί δεν είναι ευγενές... 
υγ3. Πιστοί στις διακηρύξεις σας για λιγώτερο κράτος σκεφτήκαμε να πληρώνουμε απ' ευθείας εμείς τη σύνταξη της μαμάς που ελπίζει ότι θα πάρει από σας αλλά και όλα τα έξοδα που για την αφεντιά μας θα κάνετε από δώ και πέρα. Σας χαρίζουμε το ΦΠΑ που πληρώνουμε καθημερινά για τη διατροφή μας, τα τσιγάρα του μπαμπά και τη βενζίνη του αυτοκινήτου. Έτσι θάχετε διπλό κέρδος, απολύοντας ως άνευ αντικειμένου δεκάδες χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους. 

Φυσικά μετά και τις απαραίτητες διευκρινίσεις που έδοσε ο έχων την ιδέα του reply..... 

<< -Πληρώνουμε 23% φόρο σε ό,τι φάμε, πιούμε, δούμε, ακούσουμε, μυρίσουμε, αγγίξουμε.   
(Μπορεί κάποιος λογιστής να βγάλει την ετήσια σούμα ;) 

<<Λένε ότι με αυτά τα λεφτά πληρώνουν τη σύνταξη του παππού, το νοσοκομείο του, τα φάρμακά του, το σχολείο μας (βιβλία, δασκάλους, θέρμανση, κ.α.), το επίδομα πολυτέκνων της θείας, τον αστυφύλακα να μας φυλάει από τους κλέφτες, το στρατό να φυλάει την πατρίδα από τους "λαθρομετανάστες", τα ΜΑΤ να συνετίζουν τους απεργούς που δεν μας αφήνουν να πάμε στη δουλειά μας ή στα μαθήματά μας. Δεν λέω τα τελευταία κάνουν καλά τη δουλειά τους, άξιος ο μισθός τους>>. 

...και επειδή στην οικογένεια είχαμε φρέσκια την εμπειρία του παππού αλλά και εμάς των παιδιών στο σχολείο 

...και επειδή είναι αυταπόδεικτη η ανάγκη μετατόπισης από το ένα παλαιό δίκαιο σε ένα νέο δίκαιο (όπως θάλεγε και ο Σπινόζα) βάζοντας το ερώτημα αν θέλουμε να είμαστε μάζα ή πλήθος πολιτών που το κοινό είναι το ζητούμενο. 

...και επειδή η κοινότητα εξ' ορισμού λειτουργεί σαν θεματοφύλακας αξιών που οι κυβερνώντες ανερυθρίαστα ποδοπατούν καθημερινά, 

και επειδή η κοινότητα πρέπει ν' αναζητεί και να χτίζει το δικό της δίκαιο σύμφωνα με τις ηθικές διαστάσεις της ανθρωπιάς της... 

...Και επειδή στην κοινότητα αυτή οι αφέντες μας επιδιώκουν πάση θυσία να στρέψουμε τα νώτα μας, 

Δ ι ά τ α ύ τ α 
το οικογενειακό συμβούλιο ομόφωνα* αποφάσισε: 
-να σταλλεί (Reply) το μήνυμα στον κύριο υπουργό, 
-να μην κάνει δήλωση φυσικού προσώπoυ κανένα μέλος της, 
-να μην πληρώνει κανέναν φόρο μέχρι ο παππούς να πάρει το μάθημά του και να απαιτήσει να του χορηγηθεί σαν αποζημίωση μια αιώνια σύνταξη. 
-να καθησυχασθεί το κοτέτσι μας για τις συνέπειες της μη δήλωσης είτε σαν νομικό είτε σαν φυσικά πρόσωπα. 

* Η μαμά μόνο ψήφισε με επιφυλάξεις την απόφαση, μιας και το προηγούμενο βράδυ της φαινόταν πως άκουγε τα κόκκαλα του παππού να τρίζουν. 
** Το σύνθημα του θείου: όσο πιο βαθειά το χέρι σου στην τσέπη μου το βάνεις, τόσο πιο καλά τ' α.....δια μου θα πιάνεις.